Home
Over ons
- De Welsh Pony
- Sectie A
- Welsh Part Bred
Fokmerries
Sport
Jonge pony's
Vanda's
Links
Nieuws


Contact

De Vanda Stud heeft een lange historie!

Reeds in de zestiger jaren begon de familie Van Daalen met het fokken van Welsh Pony's. Over het ontstaan van onze fokkerij en wat wij door de jaren heen zoal meegemaakt hebben op fokkerij- en keuringsgebied leest u binnenkort op deze pagina.

Voor een overzicht van de pony's die wij gefokt hebben, kijkt u op de pagina "Vanda's".

Meer over de Welsh Mountain Pony

Graag laten wij u, voor zover u er nog niet bekend mee was, kennismaken met het mooiste ponyras dat er naar onze bescheiden mening bestaat: de Welsh Mountain Pony! Onderstaand artikel komt, op punten aangepast, van de website van het Nederlands Welsh Pony Stamboek en geeft een mooi beeld van het ontstaan van dit ras met een lange geschiedenis.

Het Welsh ponyras is een zeer oud ras, want al in het begin van onze jaartelling vertellen de Romeinen enthousiast over de mooie pony’s die zij in de heuvels van Wales zagen. Ze spraken over een klein paardenras van opmerkelijke adel en hardheid, kenmerken die we nog steeds terugzien in de Welsh pony's van nu. Via de Romeinen en later tijdens de kruistochten kwamen er Spaanse en Arabische paarden in Wales en ook in latere tijden is er sprake van oosterse invloed op de Welsh pony omdat men in het Groot-Brittannië van oudsher altijd veel Arabische paarden gebruikte in de paardenfokkerij. Ook in Wales was het vroeger niet ongewoon om de merries samen met een Arabische hengst de heuvels in te sturen. Daarom is het niet verwonderlijk dat ook de Welsh pony een oosterse uitstraling heeft.

Een van dé kenmerken van de Welsh pony is dus het mooi gevormde hoofd met de duidelijk Arabische trekken.

In het algemeen heeft de ontoegankelijkheid van het oorspronkelijke leefgebied de Welsh pony voor veel invloeden van buitenaf bewaard en ook voor uitroeiing behoedt. Zo meldt de geschiedenis dat koning Hendrik VIII in de 16e eeuw van plan was om alle pony’s in zijn land te vernietigen, omdat hij van mening was dat zij, vanwege hun geringe afmetingen, een gevaar vormden voor de fokkerij van grote en zware legerpaarden. Gelukkig is hij er niet in geslaagd om de Welsh pony uit te roeien!

Hetzelfde onherbergzame leefgebied heeft ervoor gezorgd dat de Welsh pony over een natuurlijke hardheid en soberheid beschikt, iets waar we binnen onze huidige fokkerij zeer zuinig op moeten zijn.

Lees verder..